Het blijft een onderwerp van gesprek op scholen: moet je bepaalde websites blokkeren of niet? En welke dan? En hoe? Afgelopen weekend discussieerden ICT-coördinatoren naar aanleiding van een vraag van een van hen: leerlingen surfen naar www.ongein.nl zonder dat de betreffende groepsleerkracht daar bezwaar tegen heeft. Maar de ICT-coördinator is het daar niet mee eens. Hij zag dat een meisje erg geschokt was door een van de plaatjes die ze daar zag. Nu is www.ongein.nl nogal onschuldig, maar kinderen van 9 of 10 kijken met andere ogen. Zij kunnen ook schrikken van nieuwsfoto's op de voorpagina van de ochtendkrant, of van beelden in het Jeugdjournaal of het gewone journaal. Als opvoeders moeten we daar rekening mee houden. Twist over smaak? De kwestie die hij voorlegt is: "Zal ik die site blokkeren, of niet? De directeur is er niet, ik heb niet de tijd om voor de groep te gaan staan en wéér uit te leggen dat dat niet goed is (ze weten het al lang, maar in het lokaal schijnen dus andere regels te gelden...) dus is het eenvoudig genoeg om nóg een site dicht te timmeren (ik heb inmiddels al een aardige lijst van zogenaamd ´leuke´ sites waar je als school toch duidelijk van kan zeggen dat het niet verantwoord is. En de ´verzamelaars´ die deze sites in elkaar zetten vinden het blijkbaar erg grappig. Rare wereld leven we in. Wie heeft er zo ook al een lijst met ´geblokkeerde´ sites (bv. www.spele.nl, www.spelle.nl, en nog een waslijst...)?" Voor je het weet verzand je in een discussie over smaak. Daar kun je eindeloos over twisten, maar je komt nergens. Daar moet de discussie niet over te gaan. Maar waar gaat het dan wel om? Internet-beleid hard nodig Wat zich hier wreekt is dat er op de betreffende school geen eenduidig beleid is. De roepsleerkracht is heer en meester in de klas, de ICT-coördinator heeft de macht hem of haar te 'overrulen', maar blijkbaar alleen na overleg met de directeur. Lekkere sfeer zal dat geven! Terecht reageert iemand met de suggestie voorzichtig te handelen: "Ik denk dat het belangrijk is dat jullie als team op één lijn komen te staan hierin. Als je nu de site blokkeert, jaag je je collega tegen je in het harnas, vermoed ik, en dat lijkt me geen goed uitgangspunt om een gezamenlijk beleid te formuleren. Wel zou ik de collega confronteren met de reactie van de betreffende leerling; misschien dat dat hem op andere gedachten brengt. Daarna zou ik dit probleem aangrijpen om zo spoedig mogelijk gezamenlijk beleid te formuleren hierover. Wanneer is de directeur weer terug?" Onwetendheid versus angst Het is dus nog zo dat op veel scholen niet voor iedereen duidelijk is hoe er gehandeld moet worden als het gaat om Internet. Er zijn nog geen gebruiken ontstaan en in discussies is er vaak nog lang geen consensus te bereiken. De ene groep weet van niets en staat uit onwetendheid veel toe, terwijl de andere groep veel weet en jusit daardoor uit angst en uit voorzorg veel wil blokkeren. Maar blokkeren en verboden opleggen aan kinderen is ook niet dé oplossing: het daagt kinderen juist uit om deze te omzeilen en te negeren. Hoe ga je daar dan mee om? Moet je daarom het maar niet hebben over wat wel en niet mag, om geen slapende honden wakker te maken? Kortom: regels en afspraken maken binnen het team is noodzakelijk. Iemand moet in de gaten houden of die regels gehandhaafd worden en of ze bijstelling behoeven. Dat is bij uitstek een taak van de ICT-coördinator. Plaatje op prikbord in de lerarenkamer Maar ook als er wel een Internet-beleid is, is het nodig om leerkrachten gevoelig te houden voor het onderwerp. Iemand tipt zijn methode: "Ik maak soms een printje van de afbeelding(en) die te zien zijn en die hang ik op het prikbord in de personeelkamer met wat commentaar erbij. Dat maakt ook heel wat discussies los met als gevolg dat iedereen weer beter op gaat letten en zich weer even bewust is van de regels en afspraken." Bron: Discussiegroep 'Scholenlijst'